فصل فى انّه يجب على اللّه تعالى تبقية الانبياء و الائمّة عليهم السّلام اگر در صلب وى حجّتى بود ، حفظ وى واجب بود ، چنان كه حفظ اسماعيل ( ع ) از كارد ابراهيم ( ع ) ؛ و يا امامت وى ظاهر نباشد ، چنان كه امام زين العابدين عليه السلام يوم الطّف يعنى روز كربلا . زيرا كه قصد شاميان بر آن بود كه خاندان رسول مستأصل گردانند و حق تعالى ضدّ آن خواست . و همچنين امام محمّد باقر روز طف دوساله بود و در صلب وى حجّتى بود كه آن جعفر صادق ( ع ) است و نيز امامت وى ظاهر نبود چنان كه از آن پدر . و اگر امام را خلف و عوض نباشد هم حفظ وى بر خداى تعالى واجب بود چنان كه حفظ مهدى قائم آل محمّد ( ص ) . ليكن چون صلب وى از حجّت خالى باشد و امامت وى بر عالميان ظاهر گشت ، تمكين و تقويت وى بر رعيّت باشد ؛ و اگر بكشند ، لطف خويشتن بر خويشتن تباه كرده باشند .